کلوئیدهای خوراکی به دلیل ایمنی، عناصر منحصر به فرد و خواص فیزیکی و شیمیایی منحصر به فرد مورد توجه مردم، به ویژه دانشمندان علوم غذایی قرار گرفته اند. صمغ زانتان 415 کاربردهای گسترده ای دارد. می توان از آن در صنایع غذایی مانند غذای سرد، نوشیدنی ها، محصولات لبنی، چاشنی ها، کیک، نشاسته، آب نبات، شراب، نگهداری مواد غذایی و یخچال استفاده کرد. همچنین می توان از آن در لوازم آرایشی، پوشش، رزین های حساس به نور، کودها و غیره استفاده کرد. صنایع ریخته گری، تنباکو و داروسازی.
حدود 60 نوع آدامس خوراکی در سراسر جهان مجاز است و حدود 40 نوع آدامس خوراکی در چین مجاز است. پرمصرف ترین صمغ های خوراکی در فرآورده های گوشتی در چین عمدتاً شامل کاراگینان، صمغ زانتان، صمغ گوار، آگار، ژلاتین، آلژینات سدیم، صمغ لوبیا ملخ و صمغ کنجاک و غیره است.
آدامس های خوراکی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عموماً "محصولات طبیعی" هستند. به عنوان مثال، آگار و کاراگینان عصاره جلبک دریایی هستند. ژلاتین از هیدرولیز پوست یا استخوان حیوانات به دست می آید. اما ژلاتین پوست الاغ فقط در انتخاب مواد و فرآیند متفاوت است و هیچ تفاوت اساسی با ژلاتین ندارد. در میان صمغ های خوراکی، پکتین "پیشرفته" بیشتر، منبع اصلی باقی مانده پوست پرتقال و آب سیب است. برخی از صمغ‌های خوراکی از دانه‌های گیاهی مانند صمغ عربی، گوار و صمغ لوبیا گرفته می‌شوند که همگی از دانه‌های گیاهان همراه استخراج می‌شوند. همچنین برخی هیدروکلوئیدها از تخمیر میکروبی به دست می آیند، مانند افزودنی غذایی صمغ زانتان.